Aðalfundur Hellarannsóknafélags Íslands verður haldinn mánudaginn 25. mars.
Á dagskrá verða hefðbundin aðalfundarstörf, yfirlit yfir það helsta sem gerðist árið 2012 og sýndar verða áður óséðar hellamyndir.
Fundurinn hefst kl. 20.00. Staðsetning er Miðberg við Gerðuberg í Breiðholti. 2. hæð.
Nýir hellaáhugamenn velkomnir.
Hinn mánaðarlegi félagsfundur Hellarannsóknafélagsins fer fram í kvöld. mánudaginn 25. febrúar kl. 20.00.
Staðsetning er sama og vanalega, í Miðbergi við Gerðuberg í Breiðholti.
Nýir hellamenn að sjálfsögðu velkomnir.
Sælir hellafélagar,
Fyrsti fundur ársins verður haldinn á sama stað og venjulega, í Miðbergi við Gerðuberg í Breiðholti. Fundurinn er þar á annarri hæð og byrjar kl. 20:00.
Nokkuð er liðið síðan síðasti fundur var haldinn og verður t.d. rætt um:
- mokstursárangur í Tvíbotna
- mokstursferðir í bæði norður- og suðurenda Búra
- hellaleit í Þjófahrauni og Goðahrauni
Við hvetjum sem flesta til að mæta og hafirðu hugleitt að mæta hingað til að láta verða að því núna.
Arnar, Guðni og Halldór lögðu af stað í Goðahraun með tilgang. Að færa grjót í suðurenda Tvíbotna til að komast áfram inn í það rými sem sást á milli steinanna. Bílnum var lagt á gamla Gjábakkaveginum og 500m frá veginum er gríðarstórt gat 4x6m í þvermál og uþb 4m djúpt. Vírstígi var hengdur á kúbein sem hafði verið rekið á bólakaf í hraunið og einn af öðrum stigum við niður í djúpið.
Fyrst skoðuðum við hellinn upp í hraunið, þar sem hann er 250m langur og allur frekar stór um sig. Lofthæðin fer á stundum upp í allt að 10 metra. Eftir að hafa labbað norðurendann fram og tilbaka voru hellafararnir bjartsýnir á að eitthvað frekara hlyti að vera í suðurendanum en núþegar var þekkt. Suðurendinn er uþb 150m langur og endar í miklu hruni. David og fleiri höfðu verið við mokstur á þessum stað og skilið eftir lítið gat þar sem sáust göng í gegnum og hægri beygja. Lofthæðin uþb 3m og allt eins líklegt að þarna séu löng heilleg göng. Gatið var ekki meira en 15-20cm á hæð og 40cm á breidd og björg í allar áttir. Guðni er þekktur fyrir gríðarlega bjartsýni í þessum efnum og var ekki búinn að vera lengi að þegar neðri steinarnir voru komnir úr stað og gatið orðið eitthvað stærra. Eftir 3-4klst rugg á steinum með höndum, járnkarli og kúbeini varð gatið loksins nógu stórt svo Arnar gat smeigt sér inn með erfiðsmunum. Áður en reynt var að stækka gatið frá innanverðu var ákveðið að hann mundi labba lengra til að sjá hvort þetta væri þess virði en fljótt á litið var þetta ALLS ekki þess virði. Göngin eftir beygjuna enduðu strax. Herbergið var ekki meira en 8-9m langt og eina leiðin áfram var niður hraunbrekku, þar tók við ca 15m langt herbergi, mikið hrunið og lágt til lofts og endaði það í öðru hruni þar sem ekki varð lengra komist. Tvíbotni endaði því sannarlega þarna. Þá lá leiðin upp á yfirborðið.
Litli-Björn var skoðaður áður en haldið var heim á leið. Fremst í hellinum er mikið um zebra munstur og er hann heillegur á löngum köflum. Endar í miklu hruni þar sem hægt er að komast yfir í Vörðuhelli, við ákváðum að gera það ekki núna, enda orðið kalt og dimmt úti og útivistartíminn liðinn.
Eftir afar, verð ég að segja, undarlegar tónlistarumræður í bílferðinni heim voru lemstraðir hellafararnir komnir aftur í bæinn um kl. 20:00, tíu klukkustundum eftir brottför.
Uppfært 13.12.12: David lætur ekki segjast og fór aftur í Tvíbotna helgina 8-9 des og náði að grafa sig lengra inn í suðurenda Tvíbotna með félaga sínum Þóri og lengja þar hellinn um 40m. Sjá frekari lýsingar í commenti við þennan póst.
- Kennir okkur eina ferðina enn að gefast aldrei upp og koma ferskur að hverri hindrun.
Speleon!
Minnum á hellafundinn næstkomandi mánudagskvöld, 22. október í Miðbergi við Gerðuberg, Breiðholti. Hann mun hefjast kl. 20.00 að venju.
Töluvert hefur fundist af nýjum hellum undanfarnar vikur og því nóg um að ræða. Auk þess verða líklega skipulagðar ferðir um næstu helgi.
Um að gera að láta sjá sig ef áhugi er til staðar.
Sunnudaginn 14. okt síðastliðinn var haldið áfram að leita og skoða Þjófahraunið. David og Guðni höfðu varið laugardeginum í mokstur og grjót tilfærslur.
Arnar, Henrik, Sveinborg og Hrund hittu David sem hafði tjaldað á svæðinu og héldum við á jeppum út af uxahryggjaleið og lögðum við bílunum milli Söðulshóla og Tindaskaga.
Fljótt bar leitin árangur og allt í allt voru skráðir 5 nýjir hellar, TJO 10,11,12,13 og 14. Auk þess sem einhverjir minni hellar voru skoðaðir en ekki talið að þyrftu á númeri að halda. Því miður gleymdust gulu miðarnir í bílnum og verða þeir væntanlega hengdir upp í næstu ferð í hraunið.
Hér að neðan er upplifun undirritaðs á lögun þessarra hella, en þær lýsingar gætu án efa verið nákvæmari hvað varðar áttir og lengdir.
TJÓ 10 – Krútthellir. Skemmtilegur hellir sem liggur úr litlu niðurfalli. Fyrst er komið í 5-6m langan gang sem lækkar til lofts, en hægt er að beygja sig niður og fara á neðri pall í herbergi sem rúmar ca 15 manns. Til hægri liggur hellirinn í lítið rými með stutt göng í 2 áttir á 2 hæðum. Öll göngin lokast samt eftir 2-6m. Til vinstri liggja þröng niður á við þar til komið er inn í herbergi með mold í golfi. Breiddin er um 3m og hæðin 1,5m. Haldið er áfram um enn þrengri gögn þar til komið er í eina hluta ganganna sem leyfa manni að standa uppréttum. Þangað til þarna er komið er hellirinn allur stráheill en þetta herbergi er frekar hrunið. Til vinstri liggja enn ein þröng göng sem lækka enn meir þar til ekki verður komist lengra. Heildarlengd hellis uþb 90m. Nafngiftin komin frá stelpunum í hópnum sem fannst þessi heillegi hellir kósí og krúttlegur.
TJO 11 – Toblerone. 2 niðurföll eru á þessum helli uþb 500m ofar í hrauninu en Krútthellir. Efra niðurfallið liggur í 2 áttir. Móti straumnum uþb 30m og með straumnum 20m og þá endar hann í hruni. Seinna niðurfallið er uþb 25m fyrir neðan og er einnig opið í 2 áttir, önnur þar sem komið er hinumegin við hrunið í fyrra niðurfallinu og hin þar sem eiginlegi hellirinn liggur. Þar byrjar fáránlega þröng rás. Fyrst er komið í þríhyrningslaga rás, sem hellirinn dregur nafn sitt af, og lækka þau jafnt og þétt þangað til aðeins verður komist áfram á ökklahreyfingunni, og með gróft hraun á gólfinu var hætt við því á tímabili að buxurnar yrðu einfaldlega eftir. Þrengingin er uþb 7m löng og það lágt til lofts að bæði þarf að snúa hjálm og skóm til hliðar til að komast áfram. Við tekur 8m langt herbergi þar sem hægt er að standa uppréttur. Áfram heldur hellirinn framhjá hruni og komið er inn í enn eitt herbergið með uþb 1,5m i lofthæð. Til hægri liggur þrenging, ekki stærri en sú fyrri, en styttri, inn í herbergi þar sem aftur er hægt að standa uppréttur. Eftir smá grjót-tilfærslur komst David áfram á maganum um 7-8m þar til ekki var lengra komist og endar hellirinn þar. Heildarlengd hellis uþb 70m.
TJO12 – Metallica. Úr stóru niðurfalli liggur stór rás á móti hraunstraumnum, uþb 2,5m á hæð og 4m á breidd. Í hellinum er mjög áberandi þessi blá-grái málm/metal litur og fær hellirinn nafnið þaðan. Rásin heldur sér vel þar til hún endar í einhverskonar tappa eftir um 40-50m. Hinumegin í niðurfallinu var ekki hægt að komast ofan í rásina. Í öðru niðurfalli var opin rás með straumnum. Þar fundust einhver kindabein. Í þriðja opinu var hliðarrás á hellinn í niðurfalli tvö um 20m löng. Heildarlengd hellis ca 130-140m.
TJO13 – með tvö stór niðurföll. Úr efsta lá nokkuð stór göng upp í hraunið. Hrunin, og ekki mjög löng, endar í hruni. Niður lá stutt rás yfir í hitt niðurfallið og þaðan lá rásin áfram niður(50m) og endaði í hrun. Sunnanmegin var hliðarrás um 30m löng. Heildarlengd 100-120m.
TJO14 – Flott hola, tæpir 2m á dýpt sem er þak á stóru herbergi með þvermál uþb 6-9m í allar áttir. 2 göng liggja út frá herberginu og kom í ljós að þau voru í kringum súlu og sameinast litlu seinna. Heildarlengd hellis ca 45-55m.
Skemmtileg ferð í alla staði. Fleiri hellar í hrauninu voru skoðaðir sem áður voru þekktir. Norðurljósin á leiðinni tilbaka í bílinn kóronuðu síðan ferðina.
Heimkoma var uþb 12 tímum eftir brottför, um kl. 22.
Arnar
Harald Sigurðsson eldfjallafræðing þekkja flestir. Hér heldur hann úti stórskemmtilegu bloggi um störf sín og áhugamál. Tagldarhellir er eitt af því sem hann skrifar hér stutta grein um. http://vulkan.blog.is/blog/vulkan/entry/1250598/
Sælir félagar…
Næsti fundur Hellarannsóknafélagsins verður haldinn í kvöld, mánudaginn 27. ágúst í Miðbergi við Gerðuberg, Breiðholti. Hann mun hefjast kl. 20.00 að venju.
Nýir hellaáhugamenn velkomnir.
Uppfært: Á fundi kvöldsins var skoðað í þaula þau svæði sem týnda gatið í Brennisteinsfjöllum gæti leynst. Áætluð ferð þangað á næstunni.
Verkefni haustsins útlistuð og fela þau meðal annars í sér vinnuferð í Tvíbotna og leit í Þjófahrauni.
Eftir 2ja vikna dvöl í steikjandi Spánarsól var tímabært að skella sér aðeins í undirheima og ná sólargrettunni endanlega af andlitinu. Ég kom til móts við þá félaga Guðna og Halldór við sjoppuna Vegamót á Snæfellsnesi eftir dvöl í Stykkishólmi. Ekki veit ég hvað þeir ætluðu að vera lengi á nesinu en bílinn var svo þaulpakkaður að ég komst ekki fyrir afturí og keyrðum við því á tveimur bílum að bílastæðinu við Vatnshelli. Fjöldi bíla var þar og greinilega mikill áhugi fyrir því að skoða hann undir leiðsögn þjóðgarðsvarða.
Bílunum var lagt og stefnan tekin út í hraunið. Guðni hafði merkt einhverja GPS
Mikið af þekktum hellum er í Purkhólahrauni í nágrenni Vatnshellis
punkta í hrauninu og gengum við að þeim hverjum af fætur öðrum. Hellirinn Sigurð er djúp og flott hola, á að giska ca 8 metra djúp. Ofan í holuna liggur blátt reipi og er óvíst hvað það hefur verið þarna lengi. Við allavega treystum því ekki og létum nægja að horfa ofan í djúpið því jú, markmið ferðarinnar var að finna nýja holu og helli. Hrossabeinshellir var næstur á leið okkar og aftur létum við ekki freistast að fara ofan í heldur héldum göngunni áfram. Við gengum að hraunkanti Svartahrauns sem er apalhraun sem liggur yfir Purkhólum. Eftir að einhverjir punktarnir höfðu reynst vera skuggi af steinum, sorry Guðni J, þá settumst við niður til að kasta mæðinni og Guðni heldur af stað að reyna ná símasambandi við Bibba sem þekkti sögu af berjatínslumanni sem týndist á þessum slóðum kringum 1970 og hugsanlega djúpa holu sem hann hugsanlega gæti hafa dottið ofan í. Allt mjög hugsanlegt, en spennandi ef rétt reyndist. Ekki náði hann í Bibba, en í leitinni að símasambandi rambaði hann á holu og kallaði okkur Halldór til, en við höfðum verið að ræða möguleikann á að efnast á þeim tugum tonna af berjum sem fara undir snjó á hverjum vetri. Holan var klifurhæf og héldum við því ofan í hana hver á fætur öðrum. Ekki var um mikið rými að ræða þarna niðri og mjúkur jarðvegur í botninum. Ég ákvað nú samt að skríða drulluna út á enda og þar verður mjög lágt til lofts og mjúkur jarðvegur sem blokkar að lengra verði haldið. Inn í enda tekur samt mikill dragsúgur á móti manni og hægt er að horfa eitthvað áfram. Spurning hvort þarna sé hægt að moka jarðveginum frá og halda eitthvað áfram, en svo lágt er til lofts að það er mjög erfitt að vinna eitthvað þarna. Klifið var upp og hraunkantinum fylgt aftur á bílastæðið án þess að nokkuð meira væri uppgötvað.
Þar sem okkur langaði öllum að komast aðeins undir hraunið þá er auðvitað úr nægu að taka í nágrenni Vatnshellis og haldið var í Langaþröng. Hann ber nafn með rentu og eftir uþb 250m þá snérum við tilbaka, en hellirinn er um 1km langur og opinn í báða enda. Næst var farið í Snjóhelli. Niðurfallið að honum er gríðarlega stórt og fékk mig til að hugsa hvort það séu ekki einhver svona stór niðurföll sem hafa ekki verið uppgötvuð ennþá, hlýtur að vera!! Snjóhellir er næstum snjólaus núna ef frá er talin snjóbrekka sem liggur ofan í hann. Í annan endann endar hann „óvænt“ í miklu hruni og hugsanlega er hægt að færa eitthvað þar til en áhættan gæti verið of mikil þar sem stórir steinar bíða þess að komast niður á botn hellisins. Síðast var farið í Holuborg, en það er lítið og sakleysislegt gat að honum en þegar niður er komið tekur mjög sérkennilegur og stórskemmtilegur hellir við og maður skilur af hverju hann hefur fengið þetta nafn. Búið er að raða steinum upp þannig að klifurhæft er ofan í hann. Á fyrstu „hæðinni“ er farið um gang og niður á þá næstu yfir eiginlega brú sem virðist bara hafa orðið til svo hægt væri að komast án vandræða um hellinn. Á næstu hæð fyrir neðan er farið niður halla í báðar áttir og í sitthvorum endanum eru litlar holur sem einhver smávaxinn gæti farið niður um, og kannski hefur það verið gert.
Upphaflega var stefnan tekin á Vegamannahelli í heimleiðinni en rúmlega 7 var kominn tími á mig og sögðum við þetta því gott í bili og allir tóku stefnuna heim. Vegamannahellir bíður betri tíma.
Arnar Logi Elfarsson
Sælir félagar
Næsti fundur Hellarannsóknafélagsins verður haldinn í kvöld, mánudaginn 25. júní í Miðbergi, Breiðholti. Hann mun hefjast kl. 20.00 eins og vanalega.
Nýir hellaáhugamenn að sjálfsögðu velkomnir.